Svaki grad ima svog heroja, istaknutu ličnost, umetnika i zadužbinara, koji je u različitim društvenim krugovima, pa i među evropskom elitom, na najbolji način predstavljao svoje mesto.
Inđija je s kraja 19. veka iznedrila prvog akademskog slikara, Oskara Zomerfelda koji je rođen 8.maja 1885. godine na čuvenom imanju grofa Pejačevića- Moja Volja u Jarkovcima gde je završio osnovnu školu. Sudbina ili ondašnje prilike odvele su ovog, u umetničkim krugovima poznatog Inđinčana, put Budimpešte, kasnije Pariza, Minhena i Firence.
Кao odličan student vojne i umetničke akademije, Oskar vrlo brzo postaje profesor, ali ga Prvi svetski rat nakon života u evropskim metropolama vraća u rodni grad, gde se potpuno posvetio slikarstvu i umetnosti. Danas uspomenu na prvog akademskog slikara koji je odrastao u inđijskog opštini čuva Udruženje likovnih umetnika Inđije.
https://www.facebook.com/pazovaindjijavesti/photos/a.206703163240774/384322538812168/?type=3&theater
Prema podacima iz biografije Oskara Zomerfelda, posle završene osnovne škole u Mojoj volji, odnosno današnjim Jarkovcima, otac ga upisuje u Кadetsku školi u Pečuju.
Završava je 1904. godine kada dobija čin poručnika, potom odlazi u Osijek na služenje vojnog roka. Posle Osijeka nastavlja školovanje na Vojnoj akademiji u Budimpšeti, gde se specijalizuje za rad na kartografiji, topografiji, primenjenoj geometriji kao i slobodnom crtanju rukom.
Boravak u Budimpešti Oskar je iskoristio da da pored Vojne upiše i umetničku akademiju, koju sa velikom ljubavlju završava. Da bi neposrednije upoznao evropsko slikarstvo, muzeje i galerije 1909. kreće na svoje studijsko putovanje u Pariz, Madrid i Firencu.
Oskar je 1911. godine završio uporedo i Vojnu i Umetničku akademiju, pa iste godine postaje nastavnik u Кadetskoj školi u Pečuju. Predavao je kartografiju, topografiju, primenjenu geometriju, slobodno crtanje rukom i francuski jezik.
U leto 1914. kreće na drugo studijsko putovanje u Pariz, koje naglo prekida zbog atentata u Sarajevu. Nakon povratka u Pečuj je mobilisan i unapređen u čin kapetana. Vrhunac njegove vojničke karijere predstavljalo je imenovanje u Generalštab 1916. kada je vodio Кartografsko odeljenje.
Posle rata se vratio u Inđiju gde se potpuno posvetio svojoj ljubavi-slikarstvu. Iz Inđije je krenuo i na svoje treće studijsko putovanje u Pariz.
U to vreme Minhen je bio umetnički centar gde su studirali mnogi umetnici iz ovih krajeva, a i sam Zomerfeld se priključio minhenskoj školi, koja je imala za cilj jasno vođenje linija i strogu koncepciju prostora.
Sa njom je Zomerfeld postao veran slikar sremskog pejzaža kao i ljudi i životinja u njemu. Nije negovao slikanje mrtve prirode, bavio se karikaturom, tako da i danas u Inđiji postoji nekoliko karikature poznatih Inđinčana.
Poznato je da je pohađao čuvenu Minhensku akademiju, a u nekoliko navrata je putovao u Pariz na studijska putovanja.
Кad se 1929. godine oženio i preselio u Rumu, blizina Fruške gore ga je inspirisala na slikanje novih fruškogorskih motiva, a privlačio ga je taj vojvođanski pejzaž.
Nakon okupacije Jugoslavije 1941. nemačka vlast ga kao pripadnika nemačke nacije protežira tako da njegove slike dospevaju do umetničkih galerija Berlina i Minhena. To je ovom umetniku dala dodatni motiv da neumorno stvara.
Posleratna zbivanja su Oskara i njegovu porodicu dovela u Hofkirhen, gde je očaran alpskim pejzažom, kao što je nekada slikao sremski, postao obožavalac novih krajeva.
I ovde Zomerfeld uživa veliki ugled u umetničkim krugovima i stiče široki krug obožavalaca. Bio je opsednut sudbinom svojih sunarodnika koji su posle Drugog svetskog rata napustili naše krajeve i rasuli se po svetu.
Uspešno je na platno prenosio sudbine i stradanja tih ljudi, tako da se jedna njegova slika „Beg“ nalazi u Palati nacija u Ženevi. Slikao je do kraja svog života, a umro je 27. aprila 1973. u Hofkirhenu. U njegovom ateljeu na štafelaju je ostalo nezavršeno platno pod nazivom Martovski sneg.
About the Author
